بازگشت

سد ساساني : سنگ هاي پراکنده اي که در کنار رودخانه گاماسياب واقع اند به نظر مي رسد که همان سد ساساني است که هيأت مشترک آلماني و ايراني در سال 1350 – 1339 از آن ياد کرده اند . برخي از اين سنگ ها تراش خورده و به صورت مکعب و مستطيل مي باشند . در تحقيقات سال 1350 – 1339 موسسه باستانشناسان آلمان آمده است که : « پل زمان ساسانيان در اين نقطه که از 9 پايه تشکيل مي شود و فعلاً اهالي محل آنرا پل خسرو مي نامند روي رودخانه گاماسياب که در دامنه بيستون جاريست ساخته شده بوده است . سراسر بستر رودخانه در زير پل ، سنگفرش شده و از اين لحاظ با شيوه ساختماني پلهايي که بدست ساسانيان در خوزستان ساخته شده است مطابقت دارد . اين پلها در عين حال وظيفه تنظيم و تقسيم آب را نيز بعهده داشته و تا حدودي عمل سد بندهايي فعلي را انجام ميداده است که از آن جمله مي توان پل والرين در خوزستان را نام برد که فعلاً بند قيصر ناميده مي شود . اين پل ساساني جزئي از تأسيسات مستطيل شکل به طول 1100 متر و به عرض 530 متر مي باشد که قسمتي از آن حصارها و قسمتي ديگر از تخته سنگهاي عظيم ساحل رودخانه تشکيل مي شده است . قسمت جنوبي اين پل به طوريکه بقاياي کوچکي از آن نشان مي دهد ، وظيفه يک سد را انجام ميداده است . آب رودخانه گاماسياب که از ميان اين تأسيسات مستطيل شکل عبور ميکرده بر اثر ساختمانهاي فوق الذکر تا يک ارتفاع مورد نظر جمع ميشده و بالا مي آمده و تشکيل يک مرداب را ميداده که براي شکار گراز مناسب بوده است .

از اينرو تحقيقات در اين منطقه به اين نتيجه ميرسد که تأسيسات مستطيل شکل مزبور همان شکارگاه گراز مي باشد که در نقش برجسته ايوان طاق بستان مجسم گرديده است . حصار ساحل رودخانه که هنوز تکميل نشده بوده به عنوان قسمت بعدي اين شکارگاه باقي مانده است . »